Meditatie - Onderweg naar… ?

In de coronatijd zijn we noodgedwongen ‘stil’ gezet. Er is al veel over gezegd. Veel van wat we gewoon waren te doen kan niet meer. Voor veel mensen is het een moeizame tijd. Als je te maken hebt gehad met de nare effecten van het gedwongen ‘pas op de plaats’ maken kan dat er flink inhakken. Je wilt de vrijheid om te kiezen maar wordt gedwongen het anders te doen. Dat is allesbehalve fijn. Er is ook een andere kant. Doordat je wordt ‘stil’ gezet komen er andere dingen in beeld. Pepita en ik hebben de nieuwe gewoonte opgepakt om bijna iedere avond na het warm eten een flinke wandeling te maken. De meeste activiteiten lagen ’s avonds stil, en dus was er ruimte om te kuieren. Het eten kan even zakken en het is fijn om even samen de dag door te nemen. Diego (onze trouwe hond) gaat steevast met ons mee en dan lopen we een rondje.

Zo ook afgelopen dinsdagavond. Het was een fijne avond en Pepita maakte mij opmerkzaam voor de mooie heldere luchten. Het was waar, de Bildtse luchten waren altijd al mooi maar zijn op dit moment nog blauwer, helderder, de luchten lijken schoner en het lijkt of er ruimte is voor herstel. Nauwelijks vliegtuigen in de lucht, minder auto’s op de weg en ziedaar langzaam zie je verandering. Ik heb het niet gemeten maar ik verwonder me er wel over. Misschien heeft het ook te maken met het feit dat het je meer opvalt of wellicht dat je met andere ogen kijkt. De wens is de vader van de gedachte.

Wij praten er wat over door. Wat zou er moeten veranderen? Wat missen we? We realiseren ons dat er mensen zijn die het knuffelen met elkaar zo missen. Er is gedwongen afstand gecreëerd. Onlangs sprak ik met een mevrouw die dementerend is. Zij is verward en zoekt contact. Een hand geven, een arm over de schouder, het is bijna niet mogelijk. Het voelt wrang om op afstand te staan. Ik hoorde een nieuw woord wat in deze tijd boven is komen drijven. Huidhonger! Door de maatregelen tegen corona raken we elkaar niet of nauwelijks aan. Hierdoor ontstaat bij sommige mensen ‘huidhonger’: de intense behoefte aan lichamelijk contact. ‘Aangeraakt worden is een primaire levensbehoefte.’

Wat willen wij veranderen? Of willen we zo snel mogelijk terug naar het oude stramien? Zijn de dingen die we doen de juiste of kan het net anders? Er wordt volop thuis gewerkt, als er nood is kan het blijkbaar snel gerealiseerd worden! Het is een verandering maar het gaat in veel gevallen prima. Ook in onze geloofsgemeente zijn we volop aan het nadenken over hoe we kerk willen zijn. Welke stappen moeten we zetten? Er zijn mensen die aangeven het fijn te vinden dat de meditaties in de onlinediensten kort zijn. Lekker koart, to the point! Mensen spreken hun waardering uit over deze vorm. Maar missen we daardoor niet wat inhoud? Heeft een overdenking ook niet wat body nodig? Moeten we niet iets doorgeven van de onderliggende betekenis van de Bijbelteksten? Het zijn vragen die voorliggen in een nieuwe tijd. Hoe gaan we het met elkaar invullen?

Ik hoop dat we een heldere blauwe hemel gaan zien! Als ik deze woorden intik zijn we onderweg naar Pinksteren. Het feest van de Heilige Geest. Het feest van nieuwe inspiratie, van geraakt op weg gaan. Van helderheid, van een nieuwe doorbraak. Van een helder blauwe hemel. Met Pinksteren wordt de paastijd afgesloten. Wat begon met de paasnacht, eindigt op de pinksterdag. De paastijd, zogeheten omdat Pasen, Hemelvaart en Pinksteren één heilsgebeuren vormen, wordt hier afgesloten. Op maandag na Pinksteren begint de zogenaamde groene tijd, dat wil zeggen de gewone zondagen door het jaar. In deze periode wordt er een nieuwe weg ingeslagen, geïnspireerd door de Heilige Geest.

Er ontstaat een nieuwe orde. Hoe die er uit ziet? Ik hoop op inzicht en vertrouw erop dat we als gemeente van Jezus volop nieuwe inzichten gaan krijgen. Ik zie een prachtig heldere, blauwe hemel! Welke tekening zou er zichtbaar worden? Laten we ons verrassen door de Pinksterkracht? Zijn we bereid om ons te laten leiden door de hand van onze Heer ook als we daardoor een andere richting uit moeten gaan?

Johan Helfferich